جزوه هایم را بستم.مبحث امروز نیمه کاره ماند. گزینه های تست ها هی به آدم دهن کجی می کنند، یکی شان می گوید می بینی چقدر واکنش شیمیایی در جهان هستی کشف شده که تو از آنها بی اطلاع هستی؟ یا می گویند می بینی چه قدر ابلهانه استدلال می کنی؟! ... خب خسته م. کابوس های شبانه بیشتر شده حتی دیشب داشتم توی خواب جیغ می کشیدم که همان موقع بیدار شدم و از ترس داد و بیداد بابا خودم را کنترل کردم. گریه ها تبدیل شده اند به قرمزی دور چشم پای لپ تاپ، هق هق زدن زیر شیر آب دستشویی، آزاد کردن آرام اشک ها زیر پتو بدون هیچ جیک اضافه. اس ام اس ها و تلفن و اینترنت را که قطع کرده بودند بی شرفها، ماهواره هم نداریم ، انگار در زندان ج.ا گیر کرده باشم. گیر کرده ایم، راستش گیر کرده ایم...
وقتی پای تلفن آرام و گرفته حرف می زنی، کلماتم را گم می کنم. دستپاچه می شوم.دلم برایت تنگ می شود.غمم می گیرد. وقتی که به قول خودت بی حوصله ای. در سرزمینی که شادی، بی حرمتی ست چه کسی احوالش خوب می شود آخر؟ عزیزم، چه کسی؟