تو این هفته ایندفعه بار دومی یه که شب نمی خوابم و صبح زود بیدار می شم. صبح احساس می کردم دیگه هیچ انرژی ای ندارم و مغزم برای انجام کارها هوشیار نیست. شکر ریختم تو لیوان چایی ای که دم نکشیده بود و کی می دونه من از چایی خام چقدر متنفرم. رو میز فقط بسته های شکلاتی دیده می شد که دائی م از آلمان سوغاتی آورده. من از هر شکلاتی که به هر نحوی از توش بوی الکل میاد، حالم به هم می خوره دیگه.بنابراین بهشون نزدیک هم نشدم. لباس تنم کردم ، ضدآفتاب زدم و از خونه اومدم بیرون. چند وقته- ینی 2 ماهه – که دیگه پریود نمی شم. من که مشکلی نداشتم ولی همش دوستام بهم می گفتن باید برم دکتر وگرنه یک اتفاق بدی می افته برام. سوار اتوبوس شدم و با خودم فکر کردم اگه ازم پرسید سکس داشتم یا نه می گم نه. چون آزمایش حاملگی می نویسه لابد و بی بی چک هم قبول نداره، قراره پول الکی بدم و تو دفترچه م بنویسن:تست حاملگی؟! نو وی! وارد درمانگاه که شدم با خودم گفتم می گم سکس داشتم ولی اینترکورس نه! آره سکس بدون اینترکورس. همینه. ولی بهرحال اون که این چیزا حالیش نیست، قطعا برمی داره آزمایش حاملگی می نویسه باز. یه بار بیام آزمایش بدم، یه بار نتیجه شو بگیرم، یه بار بیام نشون بدم، می گه حامله نیستی دوباره آزمایش می نویسه، دوباره باید بیام جواب اونا رو بگیرم و یه بار دیگه باید بیام نشون ش بدم. اوووه، من قطعا نمی تونم وارد این همه دنگ و فنگ بشم.تو اتاق انتظار دکتر با دو تا خانوم آشنا شدم، یکی شون داشت از استرس معاینه شدن توسط دکتر زنان می مرد! سن ش البته 2 برابر من بود ولی سعی کردم بهش دلداری بدم. یکی دیگه شون می گفت یه دختر دانشجوی دم بخت داره، داشت از استرس اینکه الان حامله باشه و بعد بچه ش با نوه اش همسن بشن می مرد! 3 تا آدم فوق العاده عصبی رو فرض کنید که نشستن تو یه سالن کوچیک. به خودم گفتم اگر به دکتر دروغ بگم، ینی بهش اعتماد نکردم و این خیلی بده. با خودم گفتم خب ربط این موضوع به ازدواج کردن خیلی وقته احمقانه شده و دکتر موردنظر حتما یه درکی داره، من می گم حقیقت رو، اصلا هر چی شد، شد. نوبت م که شد، در اتاق رو که باز کرد، یه خانم میانسالی به عنوان دکتر پشت میز نشسته بود و یک خانم میانسال تری به عنوان دستیار کنار در ایستاده بود. یهو فریک اوت شدم و با خودم گفتم خب نمی گم. مگه دیوونه شدی؟ اصلا کلی پولش می شه این آزمایش. رفتم نشستم و گفتم مشکل چیه، اول پرسید: دختری؟! منم گفتم بله! خداشاهده که اصلا حواسم نبود این همون سئوال کذاییه! بعد گفت ازدواج نکردی گفتم نه! بعد شروع کرد به معاینه کردن زیر گردن و پستون و شکم و چند تا آزمایش و سونوگرافی نوشت. از در که بیرون اومدم احساس وحشتناکی داشتم.کاش یه آدم نایسی باهام بود. از اون اوری تینگ ایز گانا بی اوکی ِ راس دلم می خواست. با خودم گفتم الان می رم این آزمایش ها رو می دم و بعد نتایج ش رو می برم برای دکتر زنان دیگه ( که خیلی مهربون و باشعوره و امروز به علت گرون بودن ویزیت ش نرفتم اونجا ) حتی بهش می گم به دکتر دروغ گفتم. احتیاج داشتم به یکی بگم من دروغ گفتم و بگم چرا و بگم که نمی تونم این وضعو تحمل کنم و بگم چرا و چطور همه چیز اینقدر پیچیده شده. خب سر صبح تو فون بوک ت داری چه غلطی می کنی جز وقت تلف کردن؟! رفتم تو نوبت آزمایشگاه، فشارم به شدت پایین بود و کلی آدم قبل از من تو نوبت بودن. سرم رو تکیه دادم به دیوار و رفتم تو عالم فکرهای تخمی. بعد از یک ساعت شماره م رو اعلام کردن. فیش رو گرفتم که ببرم صندوق. دقیقا رو فیش نوشته بود که آزمایش های کذایی 40 هزار تومن می شه و من همچین پولی نداشتم. خب یه لحظه صحنه شد مثل اون فیلم هایی که طرف یه تیکه کاغذ گرفته دستش و تو آزمایشگاه داره می زنه تو سرش که لابد ایدز داره یا از یه رابطه ی بی خودی حامله شده یا چی. همونجوری تو چشمام اشک جمع شد و دوست داشتم فریاد بزنم من نمی تونم الان اوضاع مو هندل کنم لطفا یه نایس گای بیاد منو بغل کنه! خب قطعا از کسی خبری نبود. کاغذ رو گذاشتم تو کیفم و از در درمانگاه اومدم بیرون. گوشه ی خیابون قدم می زدم، گریه کنان. عینک آفتابی م رو که زدم نمی شد فهمید دارم گریه می کنم.

دارم می رم

ما یک زمانی بحث می کردیم، یک زمانی 17 ساله بودیم، می نوشتیم، برای مجله ی جوانان می نوشتیم، یک روزهایی بحث این بود که اگر مجلس فلان قانون را تصویب کند چی به سر ما و اطرافیانمان می آید؟ یک روزهایی می خواندیم و حرف می زدیم و شک می کردیم. آقای عزیز، شما امروز آمده ای به من می گویی "تو زیادی عقبی چون هر چی بهت می گن باورت می شه؟ و سر 24 سالگی به من می گویی: "قوانین ایران مردسالارانه نیست و من نباید با این قطعیت حرف بزنم؟"

آخه آقا جان! من زخم خورده ی این جامعه ام، تو این جامعه بهم تجاوز شده، اینجا بدترین توهین ها بهم شده، بدترین سرخوردگی ها رو تجربه کردم برای تغییر وضع سالها با تمام وجود تلاش کردم... چطور می شود نتایج ش مثل روز برایم روشن نباشد؟ اصلا این بحث ها مال امروز نیست. زیادی کهنه اس. پرونده ی این بحث ها خیلی وقته بسته شده و روی جلدش نوشتن: تعلیقی!

ما بدبختانه آدمایی شدیم که دیگه نمی تونیم بحث کنیم. دیگه نمی تونیم به نظر طرف مقابل احترام بذاریم، ما نمی تونیم بپذیریم که مردم دارن آزاد فکر می کنن. ما خیلی درگیرتر این حرف هاییم. ما اینقدر تو کثافت فرو رفتیم که دیگه فکر می کنیم آب مرداب هم تمیزه. من اینجا رو ترک می کنم چون ایت دازنت ورک دیگه. اینجا رو ترک می کنم چون دیگه این بحث کثافت ِ "قوانین مردسالار ازدواج؛ دلایل، اثرات و آسیب ها" رو با یک هم وطن تکرار نکنم. ما دیگه زیادی مبتذل شدیم، زیادی دم دستی شدیم، زیادی درجا می زنیم. من احتیاج دارم که اوج بگیرم.من اینجا رو ترک می کنم.

عاشق این لحظات عرفانی بعد از خوردن قرص خوابم. نشستی داری صفحای وب ُ بالا پایین می ری که یهو مست خواب می شی، همه ی فکرا رو می ذاری کنار و لپ تاپو خاموش می کنی و می خزی زیر پتو و لازم نیست بگی وای! بازم باید برای خوابیدن امشب تلاش کنم.

یک روزهایی شده این روزها، هی جمع می شویم عکس می گیرم از هم. هی خاطره می سازیم. هی میز طعم و مزه می چینیم و عرق می خوریم. هی مست می افتیم یک گوشه حرف می زنیم. هی تا صبح نمی خوابیم. روزهای معمولی ای هستند ولی نمی دانم چرا میل داریم با این سرعت از هر ساعت ش خاطره ای ثبت کنیم.

شیرازی ها می گن سینما بینا شیرازیه.شرط بندی می کنن با هم. مازندرانی ها می گن سیما بینا مازندرانیه.کردهای شمال خراسان می گن کرده. من نمی گم نیستم. من می گم آره. من متعلق به همه ی این فرهنگ هایی هستم که رو موسیقی شون کار کردم و حتی فرصت نشده کار نکردم.
سینما بینا، مستند بی بی سی

یک معجزه وسط خیابونای تنگ ساری

یک روز دم عید که از همه چیز ساری خسته ای و داری از سر بی حوصلگی و دل مردگی پاساژهای شلوغ را بالا پایین می کنی، اتفاقی چشم ت می افته به یک مغازه ی کوچولو زیر راه پله های پاساژ آینه که وسایل طلا و جواهر می فروشه. می ری می بینی که کلی جعبه ی جواهرات داره که بسته بندی شده و کارش عمده فروشیه اساسا. بعد می ری جلو سرتو می چسبونی به ویترین. فروشنده که یه پیرمرد خیلی خیلی مهربونه میاد بیرون می گه از کدوماش دوست داری بیا بهت بدم. بعد تو کلا شاد و خوشحال کلی از اینا انتخاب می کنی


بعد آقاهه می گه بیا اینو بردار که بزرگ تره ، می گی نه می خوام رنگ هاش تکراری نشه. بعد می خنده می گه آها فمیدم. ینی شبیه عروسی می خوای رنگی رنگی بشه :)