یک جایی تو گودر خیلی وقت پیش خوانده بودم خانومی نوشته بود : من فمینیست نشده ام تا مردها را عوض کنم، نمی شود منتظر عوض شدن مردها بود، من آمده ام تا زن ها را عوض کنم. و زیاد دیده ام همه می گویند تا وقتی خود زن ها خواهان تغییر وضع موجود نیستند از مردها چه کاری ساخته است؟ یا اینکه روایتی بود در اتوبوس گویا زنی از حق خودش صرفنظر کرده بود آن وقت یکی از مردها گفته بود تا وقتی این طوری هستید همین قدر جا در اتوبوس هم زیادتان است! حقیقت ش من خیلی با این قبیل سخنان موافق نیستم. انگار آقایان محترم چه عرضه ای داشتند خودشان! عمری با استثمار زنان ورداشته اند مهندس شده اند ، شاعر شده اند ، سیاست مدار شده اند و کارهای مهم را از آن خود کرده اند و اگر ظلمی در حق شان روا شود هم هیچ غلطی نمی کنند ، حق هم دارند، چون همیشه سیستم حق شان را برایشان گرفته گذاشته کف دستشان. به نظر می رسد این بحث زیادی بچگانه و ابلهانه است. من اگر به جای آن خانوم اول سطر بودم می نوشتم: من فمینیست نشده ام تا مردها را عوض کنم، فمینیست نشده ام تا زن ها را هم عوض کنم. من با آدم ها نمی جنگم. من فمینیست شده ام تا با بینش و منش مردسالارنه مبارزه کنم. فمینیست شده ام تا اندیشه را عوض کنم.

چند وقت است دارم با خودم کار می کنم که کلا مقایسه کردن غلط است. جمله هایی از قبیل " خانوم ها را ببینید توی اروپا با تمام قرطی بازی شان به اندازه دخترهای ایرانی آرایش نمی کنند" یا "زمان ما هیچی کلاس کنکور نمی رفتیم رتبه یک رقمی می آوردیم"... را باید برای همیشه از ورد زبانمان حذف کنیم. مقایسه وقتی معنا دارد که همه ی پارامترها را ثابت فرض کنیم و تنها یکی را متغیر در نظر بگیریم که همچین شرایطی خیلی خیلی کم در زندگی ما واقعیت دارد. مدتی بود یادم هست مد شده بود که قضاوت کردن غلط است و هر جا می رفتی با اولین اظهار نظر می گفتند قضاوت نکن، نقد کن! حالا لطفا یکی بیاید افه روشنفکری بگذارد که "مقایسه نکن" تا همه یادشان بیفتد و باشد که به راه راست هدایت شویم.

در بین دوستان و اطرافیان من یک مسئله ای هست به نام " ما ایرانیها! ". آخرین باری که بالاخره تصمیم گرفتم بحث کنم شیراز بودیم، یکی از دوستان معتقد بود "ایرانی ها درست نمی شوند، کوروش را با آن همه قوانین درست و حسابی و عظمت ش بیرون کردند ، فقط بلدند انقلاب کنند، اصلا این مردم لایق همین حکومت فعلی هستند." من با کوروش و قوانین به ظاهر بی نقص ش کاری ندارم، من نمی دانم مردم آن موقع چه کار می کرده اند و علت سقوط حکومت های هزار سال پیش چیست، فقط مشکل من با قسمت "ما ایرانی ها" است، بنده معتقدم مردم همه جای دنیا با توجه به دیتاهایی که حکومت بهشان می دهند، عمل می کنند. وقتی از ما ایرانی ها حرف می زنیم دقیقا از چه حرف می زنیم؟ ایرانی های کدام قرن و کدام سال و دهه؟ ایرانی ها هزار تا طبقه می شوند، هزار جور تقسیم بندی دارند، چرا باید بتوانیم با اطلاعات کتاب های تاریخ مان راجع به همه آنها نظر بدهیم؟ متاسفانه دانسته های تاریخی من مانند شما وسیع نیست دوست من! اما همین قدر را می دانم که تاریخ شاید حقیقت را بگوید اما همیشه آنقدر تحریفات و روایت های دروغی از آن لابه لا نشت می کنند که نتوان تنها کتابهای تاریخ را از حفظ بود و خود را صاحب نظر در بحث های جامعه شناسی دانست و راجع به مردم یک کشور و جدیدترین شیوه ی اعتراضی شان به وضع موجود نظر داد.

هیچ چیز هیچ وقت خوشحال کننده تر از این نیست که یک شب سرد غمگین با اینترنت کند اعصاب خوردکن کانکت شوی و در اینباکس ایمیل ت از طرف دوست عزیزی دو عدد بلیط تئاتر هدیه فرستاده شده باشد .
:* :*

هر چی که بزرگ تر می شوم دعوا راه انداختن با خودم سخت تر می شود. نمی توانم به عکسهایم نگاه کنم و بگویم خیلی هم ژست هایت مسخره است، روابط اجتماعی ت مشکلات اساسی دارد، تصمیمات احمقانه می گیری، بدون مطالعه حرف می زنی ، فکرهایت ابلهانه است، هیچ هنری نداری و دیگران تق و توق می زنند قلب ت را می شکنند و کلا مرده شورت را ببرند. چون که دیگر آن دختر 16 ساله نیستم که بگویم حق دارد بشیند گریه کند و امیدوار باشد اعتماد به نفس ش ترمیم می شود، چون که 23 ساله است و دیگر بافت ترمیمی را هم پس می زند...

خدایا نمی شود یک نفر به ما هم آمپول بی هوشی بزند و سر چه چه بلبل های بهاری بیدارمان کند؟
خیلی سرد و خسته و بی پول می باشیم
مچکرم