اول که وارد گرگان شدم، حسابی با درختهای بلند ِ سبز، شکوفه های سرخابی درخت هلو ، زمین های زرد رنگ یک دست کشت ِ گیاه کلزا و هوای دلپذیرش کیف کردم ولی رفته رفته باز یادم آمد اینجا جای زندگی کردن نیست؛ از بس که شهرش محروم و کوچک است و اکثر مردم ش ناسیونالیستی پیشرفته دارند با گرایش انحصار طلبی!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر