از نشانه های خوب این چند وقته این که بالاخره یاد گرفتم کاری به کار دیگران نداشته باشم و از بابت عقاید اطرافیان حرص نخورم و بهشون فحش ندم و مثل احمقا توهم نداشته باشم که می تونم کسی رو اصلاح کنم یا مردمو آگاه ( عوووق).
چند وقته که وقتی از خونه بیرون می رم بیشتر ترجیح می دم یک خانوم سانتی مانتال بی مغز به نظر بیام!