درست وسط میدان ولی عصر، توی یک رستوران فست فودی نشسته بودم. فقط لحظه ای به دختر و پسر میز بغلی گوش دادم: داستان دختر چادری ای است که وقتی از تاکسی پیاده می شود، چادر لای در گیر می کند و زمین می خورد. دختر می گوید: حق شه، می خواست چادر نپوشه. بعد هم صدای خنده. درست موقعی که قهقهه هنوز توی سرم می پیچد، چیزی راه گلویم را می گیرد، از گوش ها تا سرم تیر می کشد، به قیافه پیتزا نگاه می کنم ، دستم می لرزد، پلاستیک سس را پاره می کنم، روی دستم می پاشد، چند سرفه ی عمیق ؛ راه گلویم باز نمی شود.