عاشق صبح هام.درست وقتی که چشمهایت را باز می کنی و از شر کابوس یا رویا آزاد می شوی، وقتی آب خنک می پاشی روی صورتت و تو آینه دستشویی با چهره ات ادا در می آوری. وقتی که دکمه ی چای ساز را زده ای و داری دنبال شلوار و مانتویت می گردی. وقتی آب پرتقال می ریزی توی لیوانی که کنارش لیوان آب داغ ت هست با چایی کسیه ای و کیک. صبح های زود وقتی که در خانه را هنوز باز نکرده ای، وقتی که هنوز کابوس و رویای "حقیقی" آغاز نشده است، وقتی هنوز راننده تاکسی صد تومن کرایه اضافه نسلفیده است، هنوز دخترک لاغر 6 ساله دعا فروش را پشت قرمز ندیده ای، هنوز اخبار رادیوی تاکسی را نشنیده ای، وقتی هنوز هیاهو آغاز نشده است ، با استادت دهن به دهن نشده ای، خشن نشده ای، ملول نشده ای، افسرده نشده ای، چرکین نشده ای . صبح ها وقتی دنبال کلاسورت می گردی و کفش هایت را دستمال می کشی خوشحال باش، تو هنوز ویریجین هستی و تا عفونت مجاری قلب ات هنوز یک ساعت دیگر باقی مانده است.