۱۳۸۹ مهر ۵, دوشنبه


فرصت جدیدی ست که در تهران تنها باشم ، دل کندن را تجربه کنم، به ترسم غلبه کنم، کتاب های نخوانده و خاک گرفته ام را از سر بگیرم، آدم های جدید را ملاقات کنم، فرصت های شغلی جدید را امتحان کنم، زبان انگلیسی ام را سرو سامان بدهم، آشپزی یاد بگیرم و اشک و آه را کنار بگذارم، فرصتی مهم و دوست داشتنی ای که با تلاش های شبانه روزی ام بوجود آمده است. تنها یک مزاحم چسب دارم که به علت روابط پیچیده و مزخرف فامیلی مجبورم کنار خودم تحمل اش کنم، بدتر از همه این است که باید تمرین کنم بد باشم تا حقم نابود نشود، بهر حال بسیار از بهم خوردن خلوت و حریم خصوصی ام ناراحت می باشم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر