اگر در 3 ساعت اول نیمه شب تپش قلب و بی خوابی داشته باشی و 3 ساعت آخر صبح، وحشت و از خواب پریدگی، اگر زیر دوش حمام اینقدر به فکر فرو می روی تا آب سرد شود و اینقدر به غذای روی گاز زل می زنی که می سوزد و مجبور می شوی همه ی مراحل را تکرار کنی آن وقت تو آدمی هستی که برای خوابیدن و دوش گرفتن و غذا خوردن ( و مطلقا هیچ کار دیگری) یک شبانه روز را کم می آوری.