صندلی آخر ون، اون ته ته دنج ترین جای یک شهر است. وقتی سرت را به پنجره تکیه داده ای و باد با موهایت بازی می کند، همه ی تصاویر تند از جلوی چشم ت می گذرند ... میدون ولیعصر بودیم، چشمامو باز کردم دیدم آقای بغل دستی م می زنه رو شونه ام: خانوم رسیدیم پاشو پاشو!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر