هیچ وقت نفهمیدیم اختلاف نظر داشتن یعنی چه. شاید می تواند خوب باشد، شاید حتی زیبا. می تواند آرام باشد. ما یاد گرفته ایم اختلاف نظر یعنی دعوا. یعنی جنگ. وقتی توی خیابون شلوغ روی چادر خانوم جلویی اشتباها لگد می کنم برمی گردد با خشم نگاه م می کند. جواب من هم نگاهی با نفرت است. من برای خودم فکر می کنم اینها اختلاف نظر نیست، اینها کلیشه های ذهنی است و باید ازشان متنفر بود. او فکر می کند من قاطی جمعی هستم که همه را با یک چوب می زنم و برای حرفهایم منطق مشخصی ندارم. من معتقدم بحث کردن نفرت انگیز است. من معتقدم اختلاف نظر بی معناست. اختلاف نظر یعنی سردرد. او فکر می کند هنوز می شود ادامه داد و تا میزانی محافظه کار بود. من دوست دارم در مورد هوا حرف بزنم. در مورد مدل لباس نظر بدهم. من دوست دارم به جای کتاب فروشی، مغازه ی جواهرات بروم. من دوست دارم با خارجی ها دست و پا شکسته حرف بزنم. من خسته ام و فکر می کنم اختلاف نظر یعنی سردرد.