بداخلاق تر از همیشه، دلتنگ تر و غصه دارتر و اشک آلودتر نشسته بودم روی تختم و مغزم برای اداره کردن این وضع هنگ کرده بود. با گریه خوابم برد، بیدار که شدم از خانه بیرون رفتم، توی هر مغازه لوازم آرایشی تمام رژ لب ها و خط لب ها را تست کردم روی دستم. و هی لاک های عجیب غریب به ناخنم زدم و پاک کردم. آخرش با چند قلم از همان ها به خانه برگشتم دیدم حالم خوب شده است! اهل خرید نیستم و نبوده ام هیچ وقت. اما آمده ام بنویسم هر وقت به درد و مرضی مشابه دچار شدید ، بروید پی قرتی بازی، بعد همه خریدهایتان را بگذارید روی میز توالت هی به خودتان بگویم این رنگ به این روسری می آید؟ یا این سایه به این رنگ مانتو جور است؟ بعد غر بزنید که باید دوباره بروید از این خریدها و همان ها را روی میز توالت رها کنید و هر صبح زل بزنید بهشان! اینکه می گویند خرید کردن باعث تمدد اعصاب می شود، درست است!