دیروز درز لباسم پاره شد، بعد با یک اعتمادنفس کاذب به خودم دلداری دادم که بلدم بدوزم ش بعد رفتم نخ سوزن پیدا کردم و یاد روزگاری افتادم که 10 یا 11 ساله بودم. تابستان ها کلاس خیاطی می رفتم. یعنی آموزش کوک زدن و این جور چیزهای ساده. بعد نخ و سوزن را که دست گرفتم فقط "دندون موشی" یادم آمد. همین طور با اعتماد به نفس وصف نشدنی به دندون موشی زدن لباس بیچاره ادامه دادم، نتیجه خب مثل پنیری شد که موش آن را گاز گاز زده است! خواهرم که مرا در آن وضع دید دلش سوخت و آمد از این کوک محکم ها یادم داد بعد من کلی ذوق کردم پایین آن دندان موشی ها را کوک زدم ، بعد یک اتفاقی افتاد نخ رفت آن تو از پشت سرش امد بعد گیر به یک نخ دیگر و هر کارش کردم مثل قبل نشد، واقعا درد داشت ولی رفتم لباس را به خواهرم دادم و گفتم: این قاطی کرد! و خب الان آمدم به شما بگویم که خیاطی واقعا کار سخت و با دقت و پر مشقتی است. اصلا هم به این مربوط نیست که اعتماد به نفس من درد گرفته. نه خیر. خیلی هم کار سختی است.