۱۳۸۸ بهمن ۱۱, یکشنبه

فقط تو می توانی پا به پای من، تا دیروقت بیدار باشی و کتاب رفرنس درسی ام را بخوانی و هر چه فهمیدی برایم توضیح بدهی و تست هایم را حل کنی و بهم امیدواری بدهی که حتما قبول می شوم. بعد هم دخترخاله جون صدام کنی.
فقط تو می توانی، نه به خاطر اینکه خیلی چیزها می دانی و روشنفکری و فکر می کنی باید آدم مثبتی باشی یا از خود گذشتگی کنی و این چیزا. فقط چون واقعا خوبی؛ و هیچ چیز نمی تواند آن را توصیف کند.
دوستت دارم و ببخشید که وقت نشد از این عاشقانه تر بنویسم!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر