آدم ها مهم اند. آدم ها از چند تکه آسفالت خیابان و ساختمان و درخت و هوای بهاری مهم تر اند. باید توی چشم های آدم ها نگاه کرد، باید دستشان را گرفت، باید میان آن خیابانها و درختها و ابرها باهاشان قدم زد و خندید. نباید از آدم ها فرار کرد، آنها وجود دارند با تمام مهربانی، بی رحمی و زشتی هایشان.
دارم آشتی می کنم با زندگی.فکر کنم دارم بزرگ می شوم