تو این هفته ایندفعه بار دومی یه که شب نمی خوابم و صبح زود بیدار می شم. صبح احساس می کردم دیگه هیچ انرژی ای ندارم و مغزم برای انجام کارها هوشیار نیست. شکر ریختم تو لیوان چایی ای که دم نکشیده بود و کی می دونه من از چایی خام چقدر متنفرم. رو میز فقط بسته های شکلاتی دیده می شد که دائی م از آلمان سوغاتی آورده. من از هر شکلاتی که به هر نحوی از توش بوی الکل میاد، حالم به هم می خوره دیگه.بنابراین بهشون نزدیک هم نشدم. لباس تنم کردم ، ضدآفتاب زدم و از خونه اومدم بیرون. چند وقته- ینی 2 ماهه – که دیگه پریود نمی شم. من که مشکلی نداشتم ولی همش دوستام بهم می گفتن باید برم دکتر وگرنه یک اتفاق بدی می افته برام. سوار اتوبوس شدم و با خودم فکر کردم اگه ازم پرسید سکس داشتم یا نه می گم نه. چون آزمایش حاملگی می نویسه لابد و بی بی چک هم قبول نداره، قراره پول الکی بدم و تو دفترچه م بنویسن:تست حاملگی؟! نو وی! وارد درمانگاه که شدم با خودم گفتم می گم سکس داشتم ولی اینترکورس نه! آره سکس بدون اینترکورس. همینه. ولی بهرحال اون که این چیزا حالیش نیست، قطعا برمی داره آزمایش حاملگی می نویسه باز. یه بار بیام آزمایش بدم، یه بار نتیجه شو بگیرم، یه بار بیام نشون بدم، می گه حامله نیستی دوباره آزمایش می نویسه، دوباره باید بیام جواب اونا رو بگیرم و یه بار دیگه باید بیام نشون ش بدم. اوووه، من قطعا نمی تونم وارد این همه دنگ و فنگ بشم.تو اتاق انتظار دکتر با دو تا خانوم آشنا شدم، یکی شون داشت از استرس معاینه شدن توسط دکتر زنان می مرد! سن ش البته 2 برابر من بود ولی سعی کردم بهش دلداری بدم. یکی دیگه شون می گفت یه دختر دانشجوی دم بخت داره، داشت از استرس اینکه الان حامله باشه و بعد بچه ش با نوه اش همسن بشن می مرد! 3 تا آدم فوق العاده عصبی رو فرض کنید که نشستن تو یه سالن کوچیک. به خودم گفتم اگر به دکتر دروغ بگم، ینی بهش اعتماد نکردم و این خیلی بده. با خودم گفتم خب ربط این موضوع به ازدواج کردن خیلی وقته احمقانه شده و دکتر موردنظر حتما یه درکی داره، من می گم حقیقت رو، اصلا هر چی شد، شد. نوبت م که شد، در اتاق رو که باز کرد، یه خانم میانسالی به عنوان دکتر پشت میز نشسته بود و یک خانم میانسال تری به عنوان دستیار کنار در ایستاده بود. یهو فریک اوت شدم و با خودم گفتم خب نمی گم. مگه دیوونه شدی؟ اصلا کلی پولش می شه این آزمایش. رفتم نشستم و گفتم مشکل چیه، اول پرسید: دختری؟! منم گفتم بله! خداشاهده که اصلا حواسم نبود این همون سئوال کذاییه! بعد گفت ازدواج نکردی گفتم نه! بعد شروع کرد به معاینه کردن زیر گردن و پستون و شکم و چند تا آزمایش و سونوگرافی نوشت. از در که بیرون اومدم احساس وحشتناکی داشتم.کاش یه آدم نایسی باهام بود. از اون اوری تینگ ایز گانا بی اوکی ِ راس دلم می خواست. با خودم گفتم الان می رم این آزمایش ها رو می دم و بعد نتایج ش رو می برم برای دکتر زنان دیگه ( که خیلی مهربون و باشعوره و امروز به علت گرون بودن ویزیت ش نرفتم اونجا ) حتی بهش می گم به دکتر دروغ گفتم. احتیاج داشتم به یکی بگم من دروغ گفتم و بگم چرا و بگم که نمی تونم این وضعو تحمل کنم و بگم چرا و چطور همه چیز اینقدر پیچیده شده. خب سر صبح تو فون بوک ت داری چه غلطی می کنی جز وقت تلف کردن؟! رفتم تو نوبت آزمایشگاه، فشارم به شدت پایین بود و کلی آدم قبل از من تو نوبت بودن. سرم رو تکیه دادم به دیوار و رفتم تو عالم فکرهای تخمی. بعد از یک ساعت شماره م رو اعلام کردن. فیش رو گرفتم که ببرم صندوق. دقیقا رو فیش نوشته بود که آزمایش های کذایی 40 هزار تومن می شه و من همچین پولی نداشتم. خب یه لحظه صحنه شد مثل اون فیلم هایی که طرف یه تیکه کاغذ گرفته دستش و تو آزمایشگاه داره می زنه تو سرش که لابد ایدز داره یا از یه رابطه ی بی خودی حامله شده یا چی. همونجوری تو چشمام اشک جمع شد و دوست داشتم فریاد بزنم من نمی تونم الان اوضاع مو هندل کنم لطفا یه نایس گای بیاد منو بغل کنه! خب قطعا از کسی خبری نبود. کاغذ رو گذاشتم تو کیفم و از در درمانگاه اومدم بیرون. گوشه ی خیابون قدم می زدم، گریه کنان. عینک آفتابی م رو که زدم نمی شد فهمید دارم گریه می کنم.