اگر نظر دوست دانشگاهم را بپرسی، من یک دختر شیطون ِ کمی سر به هوا،خوش گذران و تنبل هستم ، خانواده پول دار و مرفه بی درد دارم و می توانم روی حرف پدرم حرف بزنم و نظرات خودم را به کرسی بنشانم، روشنفکرم و احساسات مادرانه و زنانه ندارم، شبیه پسرها هستم و هیچ وقت گریه نمی کنم.
اگر نظر دوست دوران دبیرستانم را بپرسی، من یک دختر با درگیری شدید ذهنی هستم،دائم می خواهم از پله ای به پله ی بالاتر بپرم و نه آرام قدم بردارم، یک دختر غرغرو با اعصاب خط خطی و اهل فکر-هر چند از نوع مزخرف و بی فایده آن، یک آدم بی اعتماد به نفس که از هر کتابی 5 صفحه ی اول ش را می خواند و به گوشه ای می اندازد و یک بهانه ی جدید برای ابراز تصمیم های تخمی اش پیدا می کند!
اگر نظر دخترخاله ام را بپرسی، یک دخترخاله اهل بگو بخند و گردش و تفریح، از آن ها که فقط پیش شان می توانی خاطره تعریف کنی و قهقهه بزنی، حس طنز دارد، ولخرج و موبایل باز، دختر خوب، یکی که می توانی ساعت های خوشی پیش اش داشته باشی.
اگر نظر خواننده وبلاگ ام را بپرسی، یک دختر افسرده، به شددت دپ زده، غمباد زده و دائم الشاکی از وضع موجود، کمی هم حس طنز دارد و فمنیست است!
اگر نظر پدرم را بپرسی، یک دختر تخس ِ حرف گوش نکن و پر رو و تنبل و اهل کتاب خواندن و اینترنت بازی هستم و خبرهای سیاسی روز را دنبال می کنم و اهل مطبوعات هستم و فقط نشسته ام دستور می دهم و جیبش را خالی می کنم!
اگر نظر یکی از دبیر زبان هایم را بپرسی، یک دختر با پشتکار بالا، اعتماد به نفس زیاد، خلاق، خوش فکر، حاضر جواب، روشنفکر و زرنگی هستم. درسم خوب است، مدافع حقوق زن ها هم هستم.
و....
طبیعتا مثل همه ی آدم ها، من هم بعدهای مختلف شخصیتی دارم و پیش هر کدام از افراد بالا همان نقشی را بازی می کنم که او در خیالش از من ساخته است.سالها در تلاش بودم که پیش کسی نقش بازی نکنم و یک دیفالت مشخص از خودم داشته باشم و پیش همه (دقیقا همه) همان شکلی باشم. اما در اول کار، متوجه شدم من دیفالت معلومی ندارم و هیچ کدام از نقش های بالا نیستم و همه را هستم! در آخر تلاشم هم دیدم این کار به هیچ وجه امکان پذیر نیست! درست مثل بقیه ی مردم با کسانی بیشتر ارتباط برقرار کنم که وَر قشنگ و ناز و دوست داشتنی ام را می شناسند و من هم از نقشی که برایشان بازی می کنم حال کنم! و برای اینکه عقده ای هم نشوم می آیم این چیزها را در وبلاگم می نویسم!
اگر نظر دوست دوران دبیرستانم را بپرسی، من یک دختر با درگیری شدید ذهنی هستم،دائم می خواهم از پله ای به پله ی بالاتر بپرم و نه آرام قدم بردارم، یک دختر غرغرو با اعصاب خط خطی و اهل فکر-هر چند از نوع مزخرف و بی فایده آن، یک آدم بی اعتماد به نفس که از هر کتابی 5 صفحه ی اول ش را می خواند و به گوشه ای می اندازد و یک بهانه ی جدید برای ابراز تصمیم های تخمی اش پیدا می کند!
اگر نظر دخترخاله ام را بپرسی، یک دخترخاله اهل بگو بخند و گردش و تفریح، از آن ها که فقط پیش شان می توانی خاطره تعریف کنی و قهقهه بزنی، حس طنز دارد، ولخرج و موبایل باز، دختر خوب، یکی که می توانی ساعت های خوشی پیش اش داشته باشی.
اگر نظر خواننده وبلاگ ام را بپرسی، یک دختر افسرده، به شددت دپ زده، غمباد زده و دائم الشاکی از وضع موجود، کمی هم حس طنز دارد و فمنیست است!
اگر نظر پدرم را بپرسی، یک دختر تخس ِ حرف گوش نکن و پر رو و تنبل و اهل کتاب خواندن و اینترنت بازی هستم و خبرهای سیاسی روز را دنبال می کنم و اهل مطبوعات هستم و فقط نشسته ام دستور می دهم و جیبش را خالی می کنم!
اگر نظر یکی از دبیر زبان هایم را بپرسی، یک دختر با پشتکار بالا، اعتماد به نفس زیاد، خلاق، خوش فکر، حاضر جواب، روشنفکر و زرنگی هستم. درسم خوب است، مدافع حقوق زن ها هم هستم.
و....
طبیعتا مثل همه ی آدم ها، من هم بعدهای مختلف شخصیتی دارم و پیش هر کدام از افراد بالا همان نقشی را بازی می کنم که او در خیالش از من ساخته است.سالها در تلاش بودم که پیش کسی نقش بازی نکنم و یک دیفالت مشخص از خودم داشته باشم و پیش همه (دقیقا همه) همان شکلی باشم. اما در اول کار، متوجه شدم من دیفالت معلومی ندارم و هیچ کدام از نقش های بالا نیستم و همه را هستم! در آخر تلاشم هم دیدم این کار به هیچ وجه امکان پذیر نیست! درست مثل بقیه ی مردم با کسانی بیشتر ارتباط برقرار کنم که وَر قشنگ و ناز و دوست داشتنی ام را می شناسند و من هم از نقشی که برایشان بازی می کنم حال کنم! و برای اینکه عقده ای هم نشوم می آیم این چیزها را در وبلاگم می نویسم!
*یا یک چیزی در همین مایه ها!هر کسی نقش اش را بازی می کند و می رود پی کارش!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر