یعنی روزهای تنهایی و دلتنگی تمامی ندارند؟ گریه های آخر شب تمام نمی شوند؟ روزگارِ فقر و بدبختی نمی گذرند؟ فقط همان خنده ها و شادی های کوچک باید تندی بگذرند که آدم بیاید توی وبلاگ ش بنویسد بعضی روزها حیف است غروب شوند؟ گمونم چیز جدیدی نیست، همیشه همین قدر بی عدالتی برقرار است.
۱۳۸۸ شهریور ۳, سه‌شنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر